จากคนๆ ที่เคยมีใจกันอยู่ เปลี่ยนไปเป็นไม่มีเยื่อใยต่อกัน อยากลืมๆ ทุกสิ่ง ลบล้างเรื่องวันวาน หากเราไม่เห็นกันคงลืมกันได้ หนักใจตรงที่ความจำเป็นบางอย่าง กดดัน ทำให้เราเจอกันต่อไป ยิ่งเจอใจยิ่งเจ็บ มันทรมานเกินไป ห่างกันไปให้ไกลมันยังดีกว่า คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า แต่ว่าหนทาง ทางของคน ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่ เจ็บสักเท่าไร (เจ็บสักเท่าไร) ก็ต้องรับมา อีกนาน นานเท่าไร มันจึงจะจบ จบไป ไปให้ไกลๆ กันสุดตา อยากมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีเธอมา ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่ เจ็บปวดเสมอ ที่ต้องเจอกัน เอ่ยปากต่อกัน เหมือนคนใหม่ จำใจแสดง แกล้งทำกันไป อย่างไม่ค่อยเต็มใจ อย่างกับคนไม่เคยรักกัน คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า แต่ว่าหนทาง ทางของคน ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่ เจ็บสักเท่าไร (เจ็บสักเท่าไร) ก็ต้องรับมา อีกนาน นานเท่าไร มันจึงจะจบ จบไป ไปให้ไกลๆ กันสุดตา อยากมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องมีเธอมา ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่ ***ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่***